Kukla elebaşı Kadırov'un köyüne yönelik Mücahid saldırısı Çeçenya'da güçlü bir karşılık doğurdu. Mücahidlerin eylemi Çeçen toplumunda ki gerçek duyguların bir yansıması oldu.
Hemen hemen bütün Çeçenlerin sadece Kadırov'a karşı değil, sakinleri aslında dokunulmaz olan Hosi-Yurt (Tsentoroy) köyüne karşıda derin bir nefret duyduğu ortaya çıktı.
Onun şizofrenik paranoya ile sınırdaş despot inatçılığı içinde, lüks ve ahlaksızlık içinde yaşama arzusu, hoşnut olmadığı herkese karşı hayvani sadizmiyle Kadırov Hosi-Yurt köylülerine dayanıyor.
Bu köyün sakinleri, özellikle Kadırov'un kendi aile üyeleri arasındakiler, istedikleri her yere özgürce seyahat etmekten, hoşlandıkları her kadına tecavüz etmeye ya da evlenmeye kadar her şeyi yapmaya müsaade edilen Kadırov hükümetinin personel ve kukla "elit" çetesinin neredeyse tek kaynağıdırlar.
Çeçenlerin nefreti bu iğrenç çete üzerinde birikiyor. Çeçen toplumunun Hosi-Yurt olaylarına olan tepkisi bu nefretin er ya da geç Kadırov'la ortak bir şeyler paylaşan herkesi infaz etmek için kitleleri patlatacağını gösterdi.
Bu günlerde Çeçenler sadece bir hikâye anlatıyorlar: "Farklı yönlerden 200 Mücahid Hosi-Yurt'a girdi, burada yollara barikatlar kurdu, Kadırov çetesinin elebaşlarının evlerini yaktı, onların çoğunu öldürdü, Kadırov'un hapishanesindeki mahkûmları serbest bıraktı ve engellenemeden köyü terk etti."
Bu hikâyenin abartılı olmasının önemi yoktur. Önemli olan şey olaya verilen tepki ve halkın inandığı şekilde her şeyin olmasıdır: yani bu şu anlama geliyor tüm Çeçenya'nın beklediği ve arzuladığı şey budur.
Bir yorumcunun haklı bir şekilde söylediği gibi, gerçekte her iki taraftan kaç tane insanın öldüğünün önemi yoktur, tıpkı Kadırov ve Rus basının söylediklerinin öneminin olmadığı gibi.
Bugün, önemli olan şey bazı adamlar Kadırov ve çetesini sadece aşağılayıp ve ölümle korkutup, nefret edilen bu alçak ve şerefsiz takımı sadece cezalandırmadı ayrıca er ya da geç Kadırov'un her evi için hesaplaşma gününün geldiğini, hiçbir Rus süngüsü ve korunaklı kalelerin onları hayatta bırakamayacağını gösterdi. Bu gerçek halkın yüreğinde sadece memnuniyet hissi oluşturdu.
Ruslan Sinbarigov,